خــــدایا خوب می بینی در این دنیای نـــــامردی

دلـــــی مظلوم میمیرد به زیر پـــــــای نامـــــــردان

صـــدای درد همسایه و چشمی بی خبر در خــواب

تن کــــــودک چه میلرزد از ســـــــــرمای نامــــــردی

ببین دستان مــــــردی را پر از تشویش نانــــــی سرد ...

و زخــــــــم قلب یک مـــــــــــــادر پر از لالای نامــــــــــردی

بیــــــــــــان حس یک دفتـــــــــــر به دور از واژه مــــــــــردی

قلــــــــم ها اشــــــــــــک میریزند سر امضای نامـــــــــــردی

تمام روزها ابــــــــــری و دنیا جــــــــــای مـــــــــــاندن نیست

خــــــــــــدایا یک نشانی ده ... نباشد جای نامـــــــــردی

سکــــــــوت پنجــــــره مبهم به روی کوچــــــــه پاشیده

غبـــــــار بی کسی ها را ... تن در های نـــــــــامردی

معلم خسته شد از ما ... و لیکن بیست می گیریم

در این دنیا که می گویند به ما املای نامردی.